هيچ قفلي بدون كليد نمي سازند!

خداوند نيز هيچ مشكلي را بدون راه حل نمي گذارد

انسان موفق داستان زندگي ر رنجي دارد

هر داستان ر محنتي را پاياني است موفقيت آميز

سختي ها را بپذير و براي موفقيت آماده شو

اشتباهات ديگران را قضاوت كردن آسان است و پذيرفتن خطاهاي خود چه مشكلي!

پوشيدن كفش راحت تر ازفرش كردن كل زمين است!

در اين جهان خودت را با هيچكس مقايسه نكن

چون در اين صورت خود را تحقير كرده اي

هيچ كس نمي تواند شروع بر گذشته را تغيير دهد

ولي همه مي توانند براي پاياني موفقيت آميز، شروع جديدي داشته باشند

اگر مشكلي قابلي حل است نگران وجود ندارد

اگر مشكلي قابل حل نيست نگراني چه حاصلي دارد؟اگر فرصتي را از دست دادي نگذار مدتي طولاني اشك در

چشمانت حلقه بزند

چرا كه باعث مي شود فرصت هاي بهتر پيش رويت را نبيني تغيير چهر چيزي را عوض نمي كند

ولي رويا رويي و هماهنگي با تغييرات مي تواند همه چيز را تغيير دهد

گله از ديگران فايده اي ندارد

برتاي رسيدن به آرامش روي كمال خودت كار كن

اشتباهات هنگام وقوع دردناكند

ولي بعد ها اشتباهات خود تجربه اند و راهنمايي موفقيت وقت شكست شجاع باش و هنگام پيروزي متين طلاي

گداخته جواهر مي گردد،مس چكش خورده سيم و سنگ حجاري شده مجسمه

بنا بر اين رنج بيشتر در زندگي تو را ارزشمند تر مي سازد

شخصي براي خريد كفش نو راهي شهر شد.

در راسته ي كفش فروشان انواع مختلفي از كفش ها وجود داشت كه او مي توانست هر كدام را كه مي خواست انتخاب كند

فروشنده حتي چند جفت هم از انبار آورد تا او آزادي بشتري براي تهيه كفش دلخواهش داشته باشد.

مرد يكي كفش ها را امتحان كرد،اما هيچكدام را باب ميلش نيافت.

هر كدام را كه ميپوشيد ايرادي بر آن وارد مي كرد،بيش از ده جفت كفش دور و برش  چيده شده بود و فروشنده با صبر و حوصله ي هر چه تمام تر به كار خود ادامه ميداد

مرد ديگر داشت از خريدن كفش نا اميد ميشد كه ناگهان متوجه ي يك جفت كفش زيبا شد.آنها را پوشيد.ديد كفش ها درست اندازه پايش هستند. چند قدمي در مغازه راه رفت واحساس رضايت كرد.

بالاخرهتصميم خود را گرفت. از فروشنده پرشيد:قيمت اين جفت كفش چقدر است

فروشنده جواب داد:اين كفش ها، قيمتي ندارند

مرد گفت:چه طور چنين چيزي ممكن است.مرا مسخره ميكني؟

فورشنده گفت:ابداً،اينها كفش هاي خودت است كه هنگام وارد شدن به مغازه به پا داشتي!

اين داستان زندگي اكثر ما انسان هاست. ايده آل ها و زيبايي ها را در دنياي بيرون جست و جو مي كنيم.

خوشبختي و آرامش را از ديگران مي خواهيم. فكر مي كنيم مرغ همسايه غاز است. خود كم بيني و اغلب خود نابيني با عث مي شود كه انسان خويشتن را به حساب نياورد و هيچ نشاني براي خودش قائل نباشد

آدماها تا وقتي كوچيكن دوست دارن براي مادرشون هديه بخرن اما پول ندارن وقتي بزرگ تر مي شن،پول دارن ولي وقت ندارن وقتي هم كه پير ميشن پول دارن وقت هم دارن اما........

ما    د   ر ندارن!

مادرها با حوصله راه رفتن رو به بچه هاشون يادميدن ولي تو پيري بچه هاشون خجالت مي كشن ويلچر شونو هل بدن!

«قند» خون مادر بالاست.دلش اما هميشه«شور»ميزنه براي ما اشك هاي مادر،مرواريد شده است در صدف چشمانش دكترها اسمش را گذاشته اند آب مرواريد!

حرف ها دارد چشمان مادر؛گويي زير نويس فارسي دارد!

دستانش را نوازش مي كنم؛داستاني دارد دستانش.

شرمنده مي كند فرزند را دعاي خير مادر، دركنج خانه ي سالمندان.....

دست پر مهره تنها دستي ست، كه اگر كوتاه از دنيا هم باشد از تمام دست ها بلندتر است......

سرم را نه ظلم ميتواند خم كند،

 نه مرگ،نه ترس،

سرم فقط براي بوسيدن دست هاي تو خم مي شود مادرم!

ادم پير مي شود وقتي مادرش را صدا مي زند اما جوابي نمي شنود......

ماااااااااااااااااااااااااددددددددددددددددرررررررررررررر.....................

بيايد از همين حالا قدران باشيد

كاش وقتي زندگي فرصت دهد             گاهي از پروانه ها يادي كنيم

كاش بخشي از زمان خويش را             وقف قسمت كردن شادي كنيم

كاش وقتي آسمان باراني است            از زلال چشم هايش تر شويم

وقت پاييز از هجوم دست باد                 كاش مثل پونه ها پرپر شويم

كاش دلتنگ شقايق ها شويم               به نگاه سرخشان عادت كنيم

كاش شب وقتي كه تنها مي شويم       با خداي ياس ها خلوت كنيم

كاش گاهي در مسير زندگي                باري از دوش نگاهي كم كنيم

فاصله هاي ميان خويش را                   با خطوط دوستي مبهم كنيم

كاش مثل آب،مثل چشمه سار             گونه نيلوفري را تركنيم

ما همه روزي از اينجا مي رويم              كاش اين پرواز را باور كنيم

كاش با حرفي كه چندان سبز نيست     قلب هاي نقره اي را نشكنيم

كاش هر شب با دو جرعه نور ماه          چشم هاي خفته را رنگي زنيم

كاش بين ساكنان شهر عشق             رد پاي خويش را پيدا كنيم

كاش با الهام از وجدان خويش              يك گره از كار دل ها وا كنيم 

كاش رسم دوستي را ساده تر             مهربان تر ،آسماني تر كنيم

كاش در نقاش ديدارمان                       شوق ها را ارغواني تر كنيم

كاش اشكي قلب مان را بشكند          با نگاه خسته اي ويران شويم

كاش وقتي شاپرك ها تشنه اند          ما به جاي ابر ها گريان شويم

كاش وقتي آرزويي مي كنيم              از دل شفاف مان هم رد شود

مرغ آرمين هم از آنجا بگذرد               حرف هاي قل مان را بشنود

اگر به غاز ها وقتي از سرماي زمستان به مناطق گرم سير مهاجرت مي كنند نگاه  كنيد خواهيد ديد كه آنها به شكل 7 پرواز مي كنند . شايد علاقه مند باشيد بدانيد چرا......

با پرواز به شكل 7 راندمان پرواز در مقايسه با پرواز به تنهايي تا 71 درصد افزايش مي يابد

                                                                    درس اول:

در يك مسير حركت كردن و در قالب تيم كار كردن كمك مي كند تا سريع تر وآسان تر به مقصد برسيم با كمك به يكديگر نتايج چشمگير تر خواهد بود

وقتي غازي گروه را ترك مي كند ناچار است مشكلات تنها پرواز كردن و مقاومت هوا را تحمل كند

بنا بر اين فورا به گروه مي پيوندد و از قدرت گروهي كه پيشا پيش او حركت مي كند بهر مي جويد

                                                                      درس دوم:

در ميان و هماهنگ با گروه بودن و در يك جهت حركت كردن ميزان تلاش را كاهش ميدهد و رسيدن به هدف را آسان تر مي كند در چنين شرايطي هر كسي هم كمك ميرساند و هم دريافت كننده كمك خواهد بود

وقتي رهبر گروه از پرواز خسته مي شود......

.....به انتهاي گروه رفته و غازي ديگري رهبري گروه را بر عهده مي گيرد

                                                                      درس سوم:

رهبري را به شتراك بگذاريد اجازه دهيد در هر وقت احترام متقابل بين ما حاكم باشد.

مشكلات و كار هاي طاقت فرسا را بين هم تقسيم كنيم. توانايي ها يمان را روي هم بگذاريم و استعداد ها،منابع و قدرتمان را شريك شويم

وقتي غاز ها به شكل7 پرواز مي كنند با سرو صدايي خود يكديگر را به جلو رفتن تشويق مي كنند در اين صورت همه با يك سرعت به پيش مي روند

                                                                     درس چهارم:

وقتي تشويق شويم وبه ما شجاعت داده شود پيشرفت ها چشمگير تر خواهد بود. تشويق و جرات بخبه موقع هميشه ايجاد انگيزه ميكند قدرت مي دهد و كمك مي كند تا بهترين نتيجه حاصل شود

وقتي غازي مريض يا خسته مي شود...... مجبور است گروه را ترك كند........در اين صورت بعضي از غاز ها گروه را ترك كرده به او مك مي رسانند و او را حمايت مي كنند. اين غاز ها با او باقي خواهند ماند تا وقتي بميرد يا بتواند دوباره به گروه باز گردد. در اين صورت غازهاي كمك رسان،يا گروه ديگري تشكيل داده و يا به گروه اوليه مي پيوندند

                                                                 در س پنجم:

بيائيد در كنار هم بمانيم و به اينكه چه اختلافاتي با هم داريم توجه نكنيم،خصوصا در مشكلات و چالش هاي بزرگ اگر كنار يكديگر باشيم و همديگر را حمايت كنيم اگر بدون در نظر گرفتن اختلافاتي كه بين ما وجود دارد،روح كار گروهي داشته باشيم خواهيم توانست بر مشكلات فائق آنيم

اگر ارزش واقعي دوستي را درك كنيم،اگر از احساس ما بودن و مشاركت آگاه باشيم زندگي آسان تر خواهد شد و عمر پر بارتر خواهد گذشت

باز باران ،با ترانه،با گهر هاي فراوان             ميخورد بر بام خانه        من پشت شيشه تنها،استاده ،گذرها          رود ها راه اوفتاده        شاد وخرم        يك دو سه گنجشك پر گو باز هم دم          مي پرد اين سو وآن سو       ميخورد برشيشه ودر مشت سيلي آسمان      امروز ديگر نيست نيلي    ياد آرد ياد باران      گردش يك روز ديرين     خوب و شيرين      توي جنگل هاي گيلان         كودكي ده ساله بودم       شاد و خرم     نرم و نازك      چست و چابك از پرنده ، از خزنده ،از چرخنده بود     جنگل گرم و زنده   ،آسمان آبي،چو دريا    يك دو ابر اينجا و آنجا چون دل من     روز روشن،بوي جنگل،تازه و تر،همچون مي مستي دهنده            بر درختان ميزي پر    هر كجا زيبا پرنده،   بركه ها آرام و آبي          برگ و گل هر جا نمايان            چتر نيلوفر درخشان  آفتابي رودخانه   با دو سد زيبا ترانه زير پاهايدرختان      چرخ ميزد،چرخ ميزد       همچو مستا     چشمه ها چون شيشه هاي آفتابي،        نرم و خوش در جوش و لرزه    توي آنها سنگ ريزه       سرخ و سبز و زرد و آبي     با دو پاي كودكانه       ميدويدم   همچو آهو    پريدم از لب جو     دور گشتم زخانه   ميكشانيدم به پايين    شاخه هاي بيد مشكي    دست من مي گشت رنگين از تمشك سرخ مشكي      ميشنيدم از پرنده داستانهاي نهاني     از لب باد وزنده     راز زندگاني                   هر چه ميديدم در آنجا      بود دلكش بود زيبا    شاد بودم ميسرودم    گيسوي سمين مه را   شانه ميزد دست باران   بادها با فوت خوانا  مينمودندش پريشان سبزه   در زير درختان    رفته رفته گشت دريا   توي اين  درياي جوشان   جنگل وراونه پيدا   بس دلارا بود جنگل،به      چه زيبا بود جنگل بس فسانه    بس ترانه بس ترانه  بس فسانه  بس گوارا بود باران،به    زيبا بود باران مي شنيدم اندر اين گوهر فشاني     راز هاي جاوداني    پند هاي آسماني    بشو از من   كودك من پيش چشم مرد فردا   زندگاني   خواه تيره   خواه روشن   هست زيبا   هست زيبا    هست زيبا