من دغدغه دارم که این روزها در سرزمینی زندگی می کنم که در آن دویدن سهم کسانی است که نمی رسند و رسیدن حق کسانی است که نمی دوند.
[Link_Title] [Linkdaily_Clicks]

چقدر خنده داره كه يه ساعت خلوت با خدا دير وطاقت فرساست ولي 90 دقيقه بازي يك تيم فوتبال مثل باد مي گذره!

چقدر خنده داره كه صد هزار تومان كمك در راه خدا مبلغ بسيار هنگفتيه اما وقتي كه با همون مقدار پول به خريد

 مي ريم كم به چشم مياد!

چقدر خنده داره كه وقتي مي خواهيم دعا كنيم هر چه فكر مي كنيم چيزي به فكر مون نمياد تا بگيم اما وقتي كه مي خوايم با دستمون حرف بزنيم هيچ مشكلي نداريم!

چقدر خنده داره كه وقتي مسابقه ي ورزشي تيم محبوبمون به وقت اضافه مي كشه لذت مي بريم و از هيجان تو پوست خودمون نمي گنجيم اما وقتي مراسم دعا و نيايش طولاني تر از حدش مي شه شكايت مي كنيم و آزرده خاطر ميشيم!

چقدر خنده داره كه خوندن يك صفحه و يا بخشي از كتاب آسموني مون سخنه اما خوندن صد سطر از پر فروشترين رمان دنيا آسونه!

چقدر خنده داره كه براي با خدا بودن هيچ وقت زمان كافي در برنامه روز مره خود پيدا نمي كنيم اما بقيه برنامه ها رو سعي ميكنيم تا آخرين لحظه هم كه شده انجام بدي!

چقدر خنده داره كه وقتي جوكي رو از طريق پيام و يا ايميل به ديگران ارسال مي كنيم به سرعت آتشي كه در جنگل انداخته شد همه جا رو فرا مي گيره اما وقتي سخن و پيام الهي رو ميشنويم دو برابر در مورد گفتن يا نگفتن اون فكر مي كنيم!

خنده داره اينطور نيست؟!

داريد ميخندي يا درايد فكر مي كنيد؟




+ نوشته شده در جمعه 20 بهمن 1391ساعت 13:22 توسط mylove1680 | ارسال نظر(0)