شاكردي از استادش پرسيد:

حريص چيست؟و چرا مي گويند كه حريص همواره در نا آرامي است؟

استاد لحظه اي سكوت كرد و سپس با او گفت: به گندم زار برو وپر خوشه ترين گندم را بياور. ام در هنگام عبور از گندم زار يادت ياشد كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني.

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني بازگشت

استاد پرسيد چه آورده اي؟

شاگرد با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو تر مي رفتم خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا كردن پر پشت ترين ا انتهاي گندم زار رفتم

استاد گفت:حرص يعني همين به خاطر همين است كه حريص هيچ وقت آرامش ندارد حتي اگر صدها خوشه گندم داشته باشد